مقایسه فعالیت‌های من در سال ۱۳۹۲ با مفهوم «تراستی» در ادبیات امروز، برداشتی نادرست و فاقد مبنای واقع‌بینانه است. در سال ۱۳۹۲، من مالکیت دو بانک FIIB در مالزی و Kont Bank در تاجیکستان را بر عهده داشتم.

در آن مقطع، تمامی بانک‌های کشور و نهادهای مختلف از جمله وزارت نفت، با مجوز رسمی شورای عالی امنیت ملی، در این بانک‌ها دارای حساب جاری بودند. با اعمال تحریم‌ها علیه بانک مالزی، تمامی بانک‌ها و وزارتخانه‌ها پیش از قطع دسترسی به شبکه سوئیفت، منابع خود را خارج کردند، اما وزارت نفت در این زمینه اقدام نکرد.

در نتیجه، به دلیل مالکیت بنده بر این بانک، دولت وقت اقدام به بازداشت اینجانب نمود.  

سال‌ها بعد، وجوه متعلق به وزارت نفت در آن بانک طی حکمی از سوی مراجع عالی قضایی، به شرکت کرسنت منتقل و مراحل قانونی و مجوزهای لازم (OFAC) را برای انتقال طی کرد. 

بنابراین، در هیچ مقطعی در جایگاه «تراستی» برای هیچ شخص یا نهادی فعالیت نکرده‌ام و انتساب این عنوان مغایر با واقعیت‌های موجود است.